شماره ۱ - دلم چون بر سر زلف تو جان بست

دلم چون بر سر زلف تو جان بست
برو عشقت در هر دو جهان بست ۱

سر زلفت چو زین حالت خبر یافت
به قصد جان من جان در میان بست ۲

تو را کاین رسم و آیین باشد ای جان
چه بار از وصل تو بر خر توان بست؟ ۳

لطافت در جهان روی تو آورد
صبا چیزی از آن بر گلستان بست ۴

شکر در نی چو خطت سبز و تردید
از آن خود را در آن شیرین دهان بست ۵

لبت را لعل خوانم نه ز کان خون
ز سودای لبت در عرق کان بست ۶

ندانم تا چه می خوانی تو زان لب
مرا باری در آن معنی زبان بست ۷

دری کز فتنه بر روی تو بگشود
به دست معدلت صاحب قران بست ۸