هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از معشوق خود میخواهد که از او روی برنگرداند و به او توجه کند. او خود را به طوطی در قفس، سگ قصاب و بیمار تشبیه میکند و از معشوق میخواهد که امید و توجه خود را از او دریغ نکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۷ - ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
طوطیم در قفص از من شکری باز مگیر ۱
سگ قصاب توام خورده ز جانم جگری
چون جگر می خورم از من چگری باز مگیر ۲
شب اومید مرا،روز دلفروز تویی
بنما روز و نسیم سحری باز مگیر ۳
پا اگر بازگرفتن ز تو من آن دگر است
تو ز من پا به امید دگری باز مگیر ۴
ای به تو زنده من و زنده به تو جان ظهیر
تو ز بیمارگران گلشکری باز مگیر ۵
طوطیم در قفص از من شکری باز مگیر ۱
سگ قصاب توام خورده ز جانم جگری
چون جگر می خورم از من چگری باز مگیر ۲
شب اومید مرا،روز دلفروز تویی
بنما روز و نسیم سحری باز مگیر ۳
پا اگر بازگرفتن ز تو من آن دگر است
تو ز من پا به امید دگری باز مگیر ۴
ای به تو زنده من و زنده به تو جان ظهیر
تو ز بیمارگران گلشکری باز مگیر ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - باز بر جانم فراقت پادشاهی می کند
گوهر بعدی:شماره ۸ - من که هرشب بی خیالت دیده در خون کشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.