شمارهٔ ۴ - همت مردانه

بی حجابانه درآ از در کاشانه ما
که کسی نیست به جز وردِ تو درخانه ما ۱

گر بیائی به سر تربت ویرانه ما
بینی از خون جگر آب زده خانه ما ۲

فتنه انگیز مشو کاکل مشکین مگشای
تاب زنجیر ندارد دل دیوانه ما ۳

مرغ باغ ملکوتیم و دراین دیر خراب
می شود نور تجلّای خدا دانه ما ۴

با احد در لحد تنگ بگوئیم که دوست
آشنایم توئی و غیر تو بیگانه ما ۵

گر نکیر آید و پرسد که بگو ربّ تو کیست
گویم آنکس که ربود این دل دیوانه ما ۶

منکر نعره ما کو که به ما عربده کرد
تا به محشر شنود نعره مستانه ما ۷

شکر الله که نمردیم و رسیدیم به دوست
آفرین باد بر این همت مردانه ما ۸

محیی بر شمع تجلای جمالش می سوخت
دوست می گفت زهی همت پروانه ما ۹