شمارهٔ ۸ - غم مخوری

غم مخوری که عاقبت جای تو صدر جنت است
روی دل تو تا ابد سوی رضای حضرت است ۱

غم مخوری که مرغ جان چون زتنت همی پرد
منزل آشیان او مقعدصدق نیت است ۲

غم مخوری که این تنت چون به لحد فرو رود
خاک تن تو تا به حشرغرقه آب رحمت است ۳

غم مخوری که حق تو را از همه خلق برگزید
این زجمال لطف او نه زکمال خدمت است ۴

غم مخوری که روزوشب سیصدوشصت لطف حق
در توهمی نظرکند اینهمه از محبت است ۵

غم مخوری که هر کجا که تویی خدای توست
درطلب خدا ترا بنده بگو چه زحمت است ۶

غم مخوری که عشق خود با گل تو به هم سرشت
عشق خدای تو به تو همدم اصل خلقت است ۷

غم مخوری که با تو هست آن دگری به غیر تو
او نه تو هست ؛نه تو او گفتن او به رحمت است ۸

غم مخوری که بی شراب مست وخراب گشته ای
محتسبان شهررا گو که شراب جنت است ۹

غم مخوری که حق ترا بنده خویش خوانده است
بندگی خدا ترا؛ محیی نشان دولت است ۱۰