شماره ۱۰۰۲ - اگر دست واگیری از کارِ من

اگر دست واگیری از کارِ من
نماند زمن جز من ای یارِ من ۱

مگر هم تو رحمت کنی ورنه پس
چه خیزد ز گفتار و کردار‌ِ من ۲

سرم را به دستِ عنایت بپوش
مگر از عدم برکشی خارِ من ۳

اگر گردِ عالم بگردانی ا‌َم
به جز کویِ تو نیست هنجارِ من ۴

تو بیرون بر از من مرا زآن که نیست
سفر کردن از خویشتن کارِ من ۵

به جز روی تو نیست محرابِ دل
به جز نامِ تو نیست تکرار من ۶

مکن سرگرانی که تدبیر نیست
به بازویِ عقل سبک‌سار من ۷

نه آخر نزاریِ زارِ توم
ببخشای بر ناله ی زارِ من ۸

به چشمانِ مستت که با غمزگان
بگو تا نجویند آزارِ من ۹