شماره ۱۰۰۳ - ای که ندانی که چیست حالِ من و یارِ من

ای که ندانی که چیست حالِ من و یارِ من
بیش ملامت مکن غافلی از کارِ من ۱

چند بطون و ظهور عاشق و عینِ حضور
منتظران را وقوف نیست بر اسرارِ من ۲

از من و از خود مگو کز شرفِ یار من
نیست ملک را مجال در حرمِ یار من ۳

مملکتِ جان و دل وقفِ غم‌ش کرده‌ام
عشق گواهی دهد بر خط و اقرارِ من ۴

عشق مرا هرکسی تهمتِ دیگر نهد
بی‌خبر از من که چیست شیوه و هنجارِ من ۵

با که توان گفت باز آن‌چه مرا کشف شد
زآن که نیارد کسی طاقتِ گفتارِ من ۶

گر شود آگه که چیست در دلِ پر آتشم
جامه بسوزد چو پوست بر بدنِ زارِ من ۷

هرکس از آن‌جا که اوست می‌نهدم تهمتی
هرچه بتر گو بگو کم غم و تیمارِ من ۸

حاسدِ شوریده بخت گر غرضی می‌کند
نیست تفاوت مرا گو بکن انکارِ من ۹

طرفه نباشد که خام عیب نزاری کند
سوخته داند که چیست آتش هموارِ من ۱۰