شماره ۱۰۲۱ - گر به گوشت برسد درد من و زاری من

گر به گوشت برسد درد من و زاری من
زحمت آید مگرت بر شب بیداری من ۱

به تو ام ره ندهد بی تو نمی یارم بود
از گران جانی بخت است سبک ساری من ۲

من ترا دارم و بی تو نتوان داشت مرا
جاودانیست در این قید گرفتاری من ۳

صفت لیلی و مجنون که شنیدی بنگر
تا بدان حسن کسی هست و بدین زاری من ۴

من از آن جام نخوردم که به خود بازآیم
عقل ازین پس نبرد راه به هشیاری من ۵

تو نه آنی که من از تو طمع این دارم
که قدم رنجه کنی از پی دلداری من ۶

می کنم صبر و جفا می کشم و می گویم
یادت آید مگر از دوستی و یاری من ۷

روزگار دل بی خویشتنم بر هم زد
تا چه می خواست فراقت ز دل آزاری من ۸

خود نگویی که نزاری چو ز حد در گذرد
بر در شاه بنالد ز ستمگاری من ۹