هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به زیباییهای نادیده و عشق الهی میپردازد. شاعر بیان میکند که گاهی چیزهای نادیده از دیدهها زیباترند و عشق حقیقی، که منشأ آن فطرت پاک است، آسمان و دریا را تحت تأثیر قرار میدهد. همچنین، اشاره میکند که عقل در برابر عشق ناتوان است و کسانی که بوی عشق را نشنیدهاند، همچون دوزخیان هستند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات فلسفی و عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۸۵ - ای مرا هم چو دیده نادیده
ای مرا هم چو دیده نادیده
دیده بسیار خوشتر از دیده ۱
گر چه نادیده هم چو دیده تویی
کی بود هم چو دیده نادیده ۲
غایتِ حدِّ حسن میدانی
چیست نادیدهٔ پسندیده ۳
آفرینش ز مبداءِ فطرت
نی بدل گشته نی بگردیده ۴
آسمان نام عشق برد مگر
بحر از آن مست گشت و جوشیده ۵
مغزش از دودِ دوزخ آگنده
هر که او بویِ عشق نشنیده ۶
عقل خود از بساط عشق به عجز
مهرهٔ اختیار بر چیده ۷
ز آن نزاری همیشه آشفتهست
که همه ساله عشق ورزیده ۸
دیده بسیار خوشتر از دیده ۱
گر چه نادیده هم چو دیده تویی
کی بود هم چو دیده نادیده ۲
غایتِ حدِّ حسن میدانی
چیست نادیدهٔ پسندیده ۳
آفرینش ز مبداءِ فطرت
نی بدل گشته نی بگردیده ۴
آسمان نام عشق برد مگر
بحر از آن مست گشت و جوشیده ۵
مغزش از دودِ دوزخ آگنده
هر که او بویِ عشق نشنیده ۶
عقل خود از بساط عشق به عجز
مهرهٔ اختیار بر چیده ۷
ز آن نزاری همیشه آشفتهست
که همه ساله عشق ورزیده ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸۴ - مسیح اگر به نفس کرد مردهای زنده
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸۶ - ای ترکِ ما گرفته پیوندِ ما بریده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.