هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و توصیفی است که در آن شاعر از معشوقه خود با واژه‌های زیبا و استعاری مانند «عنبر سارا»، «کمند»، و «نغوله» یاد می‌کند. او به ویژگی‌های ظریف و جذاب معشوقه اشاره می‌کند و از دل‌بستگی و سودای خود می‌گوید. همچنین، شاعر از رفتارهای معشوقه مانند گره‌زدن موها و تأثیر آن بر دل‌ها سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان پیچیده و ادبی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.

شماره ۱۰۹۸ - زهی از عنبر سارا نغوله

زهی از عنبر سارا نغوله
کمندست آن که داری یا نغوله ۱

ظریفت گفتن و چالاک رفتن
لطیفت گردن و زیبا نغوله ۲

چرا دربندِ زنجیرش فکندی
مگر دارد چو من سودا نغوله ۳

برای صید دل‌ها گاه گاهی
گره وا می‌کند عمدا نغوله ۴

به دعوی کاکلت از سرفرازی
به پیشانی درآمد با نغوله ۵

به دادش لاجرم سروا بریدند
چو خامش کرد کاکل را نغوله ۶

ازین جا با دو شاخش بسته دارند
که بیرون آمد از یاسا نغوله ۷

نزاری را بناگوشت بزد راه
که نه دل می‌برد تنها نغوله ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹۷ - از نَفَس دوست شد مریمِ جان حامله
گوهر بعدی:شماره ۱۰۹۹ - غلام ساقیِ خویشم که از شرابِ شبانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.