هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از تنهایی و بیاعتنایی دیگران نسبت به خود سخن میگوید. او احساس میکند که مانند جغد، شگون ندارد و کسی او را نمیشناسد. همچنین از درد عشق و ناملایمات زمانه شکایت میکند و در نهایت به مقایسهای بین خود و عندلیب میپردازد که نشاندهنده تفاوت در سرنوشت و شرایط آنهاست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰ - از جا نبرد صحبت اهل هوس مرا
از جا نبرد صحبت اهل هوس مرا
آتش نیم که تیز کند خار و خس مرا ۱
آمیزشم چو جغد شگون نیست بر کسی
گو آشنای خویش مدان هیچکس مرا ۲
هنگام عرض حال ز چین جبین تو
در سینه چون حباب گره شد نفس مرا ۳
بر من زمانه منت بال هما نهد
افتد به سر چو سایه بال مگس مرا ۴
دنبال کاروان بلا عشق دمبهدم
آواز میکند به زبان جرس مرا ۵
ای عندلیب نیست مرا بر تو حسرتی
گلشن ترا مبارک و کنج قفس مرا ۶
آتش نیم که تیز کند خار و خس مرا ۱
آمیزشم چو جغد شگون نیست بر کسی
گو آشنای خویش مدان هیچکس مرا ۲
هنگام عرض حال ز چین جبین تو
در سینه چون حباب گره شد نفس مرا ۳
بر من زمانه منت بال هما نهد
افتد به سر چو سایه بال مگس مرا ۴
دنبال کاروان بلا عشق دمبهدم
آواز میکند به زبان جرس مرا ۵
ای عندلیب نیست مرا بر تو حسرتی
گلشن ترا مبارک و کنج قفس مرا ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - تا ز رویش گلستان کردم نگاه خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
