شماره ۲۸ - به کفر زلفت از آن تازه کردم ایمان را

به کفر زلفت از آن تازه کردم ایمان را
که تازه ریخته‌ای خون صد مسلمان را ۱

ز حد فزون مکن ای داغ با دلم گرمی
که هیچ‌کس به تواضع نکشته مهمان را ۲

قیامتی ز خرامیدنش بلند نشد
چه نسبت است به قد تو سرو بستان را ۳

شب وصالم اگر رخصت نظاره دهی
چو شمع بر سر مژگان فدا کنم جان را ۴

سرشک من همه‌جا می‌رسد نیم زان قوم
که شسته‌اند ز دامن جدا گریبان را ۵