شماره ۳۴ - منم که داغ دلم دشمن است مرهم را

منم که داغ دلم دشمن است مرهم را
نمی‌دهم به شب قدر روز ماتم را ۱

خدنگ یار مگر چاک سینه‌ام بگشود؟
که سوخت شعله طوفان عشق عالم را ۲

به گلشنی که نسیم دلم گذشته بر آن
ز خون دل نتوان فرق کرد شبنم را ۳

مریض عشقم و خون جگر چنان نوشم
که العطش ز جگر خیزد آب زمزم را ۴

به کیش برهمن از دین خبر نداری اگر
به پیش بت نبری سجده دمادم را ۵

ز بس که دل به تو مشغول بود قدسی را
گذشت عمر و ندانست شادی و غم را ۶