شماره ۶۶ - گشته پنهان از نظر آن‌کس که صیاد من است

گشته پنهان از نظر آن‌کس که صیاد من است
عالمی را برده از یاد آنکه در یاد من است ۱

هر که رُفت از دل غباری بر دلم آمد نشست
هرکجا گم شد غمی در محنت‌آباد من است ۲

ناله‌ای کردم برآمد شیون از صحن چمن
گرمی عشق گل و بلبل ز فریاد من است ۳

نگذرد در خاطر صیاد صید از دوستی
دشمن جان من است آنکس که در یاد من است ۴

در خراش سینه من کز ناتوانی عاجزم
کوه بشکافم اگر گویی که فرهاد من است ۵

قطره بر دریا فزونی می‌کند در عشق زود
عمرها شاگرد من بود آنکه استاد من است ۶

زردی رویم نه از بیم است قدسی زیر تیغ
رنگ زردم عذرخواه تیر جلاد من است ۷