هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از حال و هوای خانهاش میگوید که نیمی از آن از گریه خراب و نیمی دیگر پر از گل است. او از همنشینی با جغد و بلبل سخن میگوید و از عشق و رنجهایش مینالد. شعر پر از تصاویر شاعرانه مانند زلف یار، شاخ سنبل، و فریاد محرومان باغ است. شاعر در نهایت به دنبال معشوق میگردد و عشقش را با وجود خواریهایش، ارزشمند میداند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و غنایی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - خانهام نیمی خراب از گریه نیمی پرگل است
خانهام نیمی خراب از گریه نیمی پرگل است
همنشینم جغد از یک سو، ز یک سو بلبل است ۱
نکتهای تا کرده از سیرابی زلفش رقم
از رطوبت خامهام گویی که شاخ سنبل است ۲
کی به گوشش میرسد فریاد محرومان باغ؟
بس که گوش گل ز جوش بلبلان پرغلغل است ۳
خواری عشقم مبین، بنگر قبای غنچه را
ابره گر از خار دارد، آستر برگ گل است ۴
از دل قدسی به شهر و کو چه میجویی سراغ؟
جان آن دیوانه، چین زلف و قید کاکل است ۵
همنشینم جغد از یک سو، ز یک سو بلبل است ۱
نکتهای تا کرده از سیرابی زلفش رقم
از رطوبت خامهام گویی که شاخ سنبل است ۲
کی به گوشش میرسد فریاد محرومان باغ؟
بس که گوش گل ز جوش بلبلان پرغلغل است ۳
خواری عشقم مبین، بنگر قبای غنچه را
ابره گر از خار دارد، آستر برگ گل است ۴
از دل قدسی به شهر و کو چه میجویی سراغ؟
جان آن دیوانه، چین زلف و قید کاکل است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - هنوز چشم امیدم به رهگذاری هست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.