شماره ۱۰۱ - وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است

وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
فایده انتظار، ترک تمنا بس است ۱

مرغ گرفتار را، حوصله باغ نیست
برگ گلی در قفس، بهر تماشا بس است ۲

خار ره عشق را، در جگر خود شکن
کز پی مزد قدم، آبله پا بس است ۳

یوسف اگر همره است، قافله گو امن باش
بدرقه کاروان، عشق زلیخا بس است ۴

آمده خُم‌ها به جوش، رحم کن ای پیر دیر
جام مرا قطره‌ای، زین همه دریا بس است ۵

یاد چمن تا به کی، شرم کن ای چشم تر
گر غرضت گریه است، دامن صحرا بس است ۶

داغ جنون، همنشین بر سر قدسی منه
کز پی سرگرمی‌اش، آتش سودا بس است ۷