شماره ۱۲۸ - از شیشه نه می در دل مخمور فرو ریخت

از شیشه نه می در دل مخمور فرو ریخت
انوار تجلی‌ست که بر طور فرو ریخت ۱

گلچین چمن دامن گل را ز خجالت
چون دید گل روی تو از دور، فرو ریخت ۲

در باغ جهان آبله‌های کف دهقان
چون قطره می از دل انگور فرو ریخت ۳

صافش همه در شیشه ما کرد محبت
آن دُرد که در ساغر منصور فرو ریخت ۴

چون لاله بود داغ دل و دامن صحرا
اشکی که ز چشم من محرور فرو ریخت ۵