هوش مصنوعی:
این شعر از عشق نافرجام و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از نگاه معشوق و داغ دل خود مینالد و احساسات خود را با تصاویری مانند لاله (نماد عشق و رنج) و داغهای پیوسته توصیف میکند. او از نادیده گرفته شدن توسط معشوق شکایت دارد و تنها همدردی را در لاله مییابد که آن هم رنجکشیده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۴۸ - هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد
هر لحظه نظر بر دگری دوخته دارد
این دیده چه با جان من سوخته دارد؟ ۱
زان شیفته داغ بتانم که چو لاله
اجزای مرا داغ به هم دوخته دارد ۲
با این نگه خیره سر راه چه گیرم
آن را که خیال نگه، افروخته دارد ۳
قدر جگر سوختهام را نشناسد
جز لاله که او هم جگر سوخته دارد ۴
داغم ز یک اندیشی آن کس که درین باغ
چون لاله همین داغ دل اندوخته دارد ۵
قدسی نه همین فکر تو خام است گه نظم
این سلسله بسیار نوآموخته دارد ۶
این دیده چه با جان من سوخته دارد؟ ۱
زان شیفته داغ بتانم که چو لاله
اجزای مرا داغ به هم دوخته دارد ۲
با این نگه خیره سر راه چه گیرم
آن را که خیال نگه، افروخته دارد ۳
قدر جگر سوختهام را نشناسد
جز لاله که او هم جگر سوخته دارد ۴
داغم ز یک اندیشی آن کس که درین باغ
چون لاله همین داغ دل اندوخته دارد ۵
قدسی نه همین فکر تو خام است گه نظم
این سلسله بسیار نوآموخته دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - آنان که مرا جورکش یار نوشتند
گوهر بعدی:شماره ۱۴۹ - باز ناخن سر پرسیدن داغم دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.