شماره ۱۶۲ - در جلوه‌گری چون تو کسی یاد ندارد

در جلوه‌گری چون تو کسی یاد ندارد
نادر بود آن شیوه که استاد ندارد ۱

بی سعی تو گیراست خیال سر زلفت
این دام روان حاجت صیاد ندارد ۲

هر عضو مرا طاقت صد داغ دگر هست
با غمزه بگو دست ز بیداد ندارد ۳

دل گشته تسلی به همینم که محبت
شرط است که تا داردم، آزاد ندارد ۴

از چشمه حیوان مطلب زندگی خضر
کاین فیض به جز خنجر جلاد ندارد ۵

صد رخنه چو گل در دلم انداخته تیغش
کس بهتر ازین خانه آباد ندارد ۶

دیوار غم از گریه کی از پای درآید
کاشانه صبرست که بنیاد ندارد ۷