هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، غم و اندوه دنیای فانی و ناپایدار را بیان میکند. شاعر از عشق، شراب، و درد دل سخن میگوید و از ناپایداری دنیا و آرزوهایش مینالد. همچنین، اشارهای به عشق زمینی و معنوی دارد و از نقابهای زندگی و رازآلودگی آن سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی نیاز به درک بالاتری از تمثیلهای شعری دارد.
شماره ۱۶۸ - کی غم دهر خراب می نابم دارد؟
کی غم دهر خراب می نابم دارد؟
لعل میگون تو مایل به شرابم دارد ۱
چاک در سینه فکندم که نهم داغ به دل
فکر معموری این خانه، خرابم دارد ۲
کی برم دست به گیسوی تو چون شانه دلیر
که برت خیرگی آینه، آبم دارد ۳
گفتمش روی ترا سیر که خواهد دیدن؟
گفت این دولت جاوید نقابم دارد ۴
نیستم سوخته آتش گل در گلشن
ناله بلبل شوریده کبابم دارد ۵
ترسم از گریه نباشد چه نمایم یا رب
که تغافلزدن سیل خرابم دارد ۶
لعل میگون تو مایل به شرابم دارد ۱
چاک در سینه فکندم که نهم داغ به دل
فکر معموری این خانه، خرابم دارد ۲
کی برم دست به گیسوی تو چون شانه دلیر
که برت خیرگی آینه، آبم دارد ۳
گفتمش روی ترا سیر که خواهد دیدن؟
گفت این دولت جاوید نقابم دارد ۴
نیستم سوخته آتش گل در گلشن
ناله بلبل شوریده کبابم دارد ۵
ترسم از گریه نباشد چه نمایم یا رب
که تغافلزدن سیل خرابم دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - غنچه بی لعل تو زندانی گلشن باشد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - شمع وصلت هرکه را شب خانه روشن میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
