هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، تنهایی، و ناامیدی می‌پردازد. شاعر از شمع، آتش، و دیگر عناصر طبیعی برای بیان احساسات عمیق خود استفاده می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی و اجتماعی مانند دشمنی بی‌دلیل و بی‌عدالتی دارد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی برای درک کامل دارند.

شماره ۱۶۹ - شمع وصلت هرکه را شب خانه روشن می‌کند

شمع وصلت هرکه را شب خانه روشن می‌کند
روزنش در خانه، کار چشم دشمن می‌کند ۱

تازه شد داغ کهن بر دستم از بس سوده شد
آستین بر آتش من کار دامن می‌کند ۲

کاش در میخانه هم خالی کند پیمانه‌ای
آنکه قندیل حرم را پر ز روغن می‌کند ۳

باد اگر بر سایه دیوار گلشن می‌وزد
بلبل از کنج قفس بنیاد شیون می‌کند ۴

می‌کند خار گل ناچیده از دستم برون
تنگ چشمی بین که با من چشم سوزن می‌کند ۵

خانه‌ام می‌سوزد و همسایه‌ام آگاه نیست
ای خوش آن آتش که دودش میل روزن می‌کند ۶

حرف صلح کل زند قدسی عجب دیوانه‌ایست
عالمی را بی‌سبب با خویش دشمن می‌کند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۸ - کی غم دهر خراب می نابم دارد؟
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰ - چون غنچه دلم از نم خون زنگ برآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.