شماره ۱۷۴ - کی بی توام نظاره به چشم آشنا شود؟

کی بی توام نظاره به چشم آشنا شود؟
بنمای روی خود که مرا دیده وا شود ۱

سوی در تو کعبه روان پی نمی‌برند
گر سنگشان به زیر قدم توتیا شود ۲

نرگس دهد پیاله خالی به دست تو
از بس که پیش چشم تو بی دست و پا شود ۳

یکرنگم آنچنان که به شمشیر آفتاب
باور مکن که روز من از شب جدا شود ۴

افتد ز اضطراب دل من در اضطراب
پهلوی من، به بزم تو آن را که جا شود ۵

بر روی دوستان به نظر زنده‌ام چو شمع
میرم، اگر به هم مژه‌ام آشنا شود ۶

بیرون شدم ز بزم تو از حرف بوالهوس
مرغ از چمن رمیده ز رشک صبا شود ۷