خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، به بیان درد و رنج عاشق در مسیر عشق و محبت می‌پردازد. شاعر از ناعادلانه بودن دنیا، ریاکاری پارسایان، و حرام شدن لذت‌های حلال بر عاشقان شکایت دارد. او از بتخانه و میخانه به عنوان نمادهایی از عشق و مستی یاد می‌کند و از بی‌وفایی و دوری معشوق گلایه می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژه‌ها و استعاره‌ها مانند «میخانه» و «شرب مدام» ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

در مجلسی که احباب شرب مدام کردند
نوبت به ما چو افتاد آتش به جام کردند

اینجا غم محبت، آنجا سزای عصیان
آسایش دو گیتی بر ما حرام کردند

از بس که شیشه‌ها راست، از هر طرف سجودی
میخانه را ز طاعت، بیت‌الحرام کردند

چون ساغر شکسته در دیده‌ها نمی‌نیست
اسباب گریه امشب گویا تمام کردند

در چاره وصالت کان را کسی ندانست
سوداییان زلفت صد فکر خام کردند

بتخانه از بتان پر، میخانه از حریفان
این خانه تهی را، چون کعبه نام کردند؟

دارند پارسایان دایم ز وجد، مستی
آب حلال خود چون بر ما حرام کردند؟

در روزگار دوری گویا نمی‌شود روز
یک شام ناشده صبح، صد صبح شام کردند

از خیل کامجویان، قدسی کناره بهتر
کاین قوم، عاشقان را بی ننگ و نام کردند

«قدسی مشهدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir