شماره ۲۱۶ - در چمن کی دلم از فیض هوا بگشاید؟

در چمن کی دلم از فیض هوا بگشاید؟
پرده بگشا که ز رویت دل ما بگشاید ۱

عیش این باغ به اندازه یک تنگدل است
کاش گل غنچه شود تا دل ما بگشاید ۲

بر سر نکهت زلفت چو صبا می‌لرزم
که مبادا سر زلف تو صبا بگشاید ۳

عمرها رفت که لب‌تشنه تیغ ستمیم
رحمتی کو که رگ ابر بلا بگشاید ۴

بوی پیراهن یوسف به صبا باز دهند
هر کجا یوسف من بند قبا بگشاید ۵

گر بود بوی سر زلف تو همراه صبا
بوستان دست به تاراج صبا بگشاید ۶

تا که از سینه برون کرده غمی باز، که عشق
می‌فرستد به دلم مژده که جا بگشاید ۷

آسمان چون مه نو، گر همه ناخن گردد
نتواند گره از رشته ما بگشاید ۸

هیچ‌کس رشته ز مکتوب دلم باز نکرد
سر این نامه مگر روز جزا بگشاید ۹

قدسی از عشق رهایی مطلب کاین صیاد
بند بر دل چو نهد، رشته ز پا بگشاید ۱۰