هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و رنجهای عاشقانه میگوید و با استفاده از تصاویر نمادین مانند بتخانه، زنار راهب، ناقوس گبران و زخمهای پیکان، احساسات عمیق و دردناک خود را بیان میکند. او همچنین به مفاهیمی مانند شهادت و مبارزه اشاره میکند که نشاندهندهی جنبههای عرفانی و حماسی در شعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند زخمهای پیکان و خون شهیدان ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۲۵ - میآیم از طوف حرم، بتخانه پنهان در بغل
میآیم از طوف حرم، بتخانه پنهان در بغل
زنار راهب بر میان، ناقوس گبران در بغل ۱
هرچند صید لاغرم، انکار قتل من مکن
کز غمزهات دارد دلم، صد زخم پیکان در بغل ۲
مژگان ز لخت دل کند، هر لحظه پر گل دامنم
من گل چو طفلان دمبدم، ریزم ز دامان در بغل ۳
هر شب کنم تا صبحدم، طوف مزار کشتگان
گیرم به یاد خنجرت، خون شهیدان در بغل ۴
زنار راهب بر میان، ناقوس گبران در بغل ۱
هرچند صید لاغرم، انکار قتل من مکن
کز غمزهات دارد دلم، صد زخم پیکان در بغل ۲
مژگان ز لخت دل کند، هر لحظه پر گل دامنم
من گل چو طفلان دمبدم، ریزم ز دامان در بغل ۳
هر شب کنم تا صبحدم، طوف مزار کشتگان
گیرم به یاد خنجرت، خون شهیدان در بغل ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۴ - تا کی کنی به گریه، طلب آرزوی دل؟
گوهر بعدی:شماره ۳۲۶ - تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
