هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلباختگی خود سخن میگوید. او با توصیف زیباییهای طبیعت و مقایسه آن با معشوق، از احساسات درونی و حیرت خود میگوید. همچنین، از درد فراق و ناتوانی در برابر عشق یاد میکند و از تأثیرات عمیق غمزههای معشوق بر دلش سخن میگوید. در پایان، شاعر به تنهایی و دلتنگی خود اشاره میکند و از تبدیل شدن غنچه به گل در گریبانش به عنوان نمادی از رشد احساساتش یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۲۶ - تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانم
تماشای گلی کرد آنچنان محو گلستانم
ک گردید آشیان عندلیبان، چشم حیرانم ۱
دلم خوش رام شد با من، مگر کز ناتوانیها
گمان تار مویی برد ازان زلف پریشانم؟ ۲
خیال غمزهاش دارد چنان سر در پی دلها
که ناخن میزند بر پارههای دل به دامانم ۳
مکن در سایه من خواب اگر آسودگی خواهی
که دهقان بر سر ره کرده وقف سنگ طفلانم ۴
ملالانگیز باشد صحبت آشفتگان قدسی
ز بس دلتنگ بودم، غنچه شد گل در گریبانم ۵
ک گردید آشیان عندلیبان، چشم حیرانم ۱
دلم خوش رام شد با من، مگر کز ناتوانیها
گمان تار مویی برد ازان زلف پریشانم؟ ۲
خیال غمزهاش دارد چنان سر در پی دلها
که ناخن میزند بر پارههای دل به دامانم ۳
مکن در سایه من خواب اگر آسودگی خواهی
که دهقان بر سر ره کرده وقف سنگ طفلانم ۴
ملالانگیز باشد صحبت آشفتگان قدسی
ز بس دلتنگ بودم، غنچه شد گل در گریبانم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۵ - میآیم از طوف حرم، بتخانه پنهان در بغل
گوهر بعدی:شماره ۳۲۷ - چو سایه در ره عشق از قفای خویشتنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
