شماره ۳۳۶ - چه شعله‌ها زده سر ز آتشی که من دارم

چه شعله‌ها زده سر ز آتشی که من دارم
هزار نشاه نو زین می کهن دارم ۱

به آن رسیده که عشقم به غربت اندازد
ازین ملال غریبی که در وطن دارم ۲

به هر کجا که تو باشی، فغان من آنجاست
اگرچه در قفسم، ناله در چمن دارم ۳

رسید وعده رفتن، مرو ز بالینم
که مانده یک نفس و با تو صد سخن دارم ۴

بیا و سینه تنگم شکاف ساز و ببین
چو غنچه جز دل پرخون چه در کفن دارم ۵

به کوی او همه شب روشن است دیده من
بود به خانه مه، روزنی که من دارم ۶

اگر به سینه زنم صد شکاف، معذورم
دلی فتاده در آن چاک پیرهن دارم ۷

ز کوی او به جفا پا نمی‌کشم قدسی
نظر ز همت مجنون و کوهکن دارم ۸