شماره ۳۶۱ - ما رخت دل ز کعبه به بتخانه برده‌ایم

ما رخت دل ز کعبه به بتخانه برده‌ایم
چون می، ز شیشه راه به پیمانه برده‌ایم ۱

از عشق پی به حسن برد هرکسی و ما
از نور شمع، راه به پروانه برده‌ایم ۲

می‌گردد از حباب، سبکتر به روی می
این ساغر گران که به میخانه برده‌ایم ۳

از اشک خود که آبله دل بود تمام
بهر کبوتران حرم، دانه برده‌ایم ۴

ناآشناتریم ز هرکس گمان بری
ما عرض آشنایی بیگانه برده‌ایم ۵