هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید که با گریه‌های بی‌پایانش همراه است. او از عشق نافرجام، شرمساری از اشتباهات گذشته، و تنهایی رنج می‌برد. گریه‌هایش چنان تأثیرگذار است که حتی قدسیان را نیز محزون می‌کند.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی مانند اندوه، عشق نافرجام و تنهایی است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۶۸ - امشب ز دیده از قدح افزون گریستم

امشب ز دیده از قدح افزون گریستم
تا دل چو شیشه داشت نمی، خون گریستم ۱

یک بار، دیده‌ام به غلط فال خواب زد
عمری ز شرمساری آن، خون گریستم ۲

تلخی ندید عیش حریفان ز گریه‌ام
چون آمدم ز میکده بیرون، گریستم ۳

تا کس به عشق او نبرد پی ز گریه‌ام
شبها به شهر و روز به هامون گریستم ۴

روید به جای سبزه ازان خاک، نخل سرو
هرجا به یاد قد آن موزون گریستم ۵

طوافن پناه برد به گیتی ز گریه‌ام
ای نوح سر بر آر، ببین چون گریستم ۶

اول شدم شکفته ز ارسال نامه‌اش
آخر ز شرمساری مضمون گریستم ۷

گویند دل به گریه تهی می‌شود ز درد
چون درد من فزود، چو افزون گریستم؟ ۸

هرکس که دید اشک من، اندوهگین شود
قدسی ز بس که با دل محزون گریستم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶۷ - تا دل بر آتش غم جانانه سوختیم
گوهر بعدی:شماره ۳۶۹ - خضر اگر آب حیات آورد، خون دانسته‌ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.