هوش مصنوعی:
این متن به زیباییهای درد و رنج عشق میپردازد و از زبان زخم و تیغ به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات عمیق و گاه دردناک استفاده میکند. شاعر از تحمل رنج و جفا سخن میگوید و اشاره میکند که درمان زخمهای عشق ممکن نیست. درونمایه اصلی متن، ترکیبی از عشق، درد و تسلیم در برابر تقدیر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۳۸۳ - تا آفرین شست تو گوید زبان زخم
تا آفرین شست تو گوید زبان زخم
پیکان زبان خویش کند در دهان زخم ۱
یک دم بمان چو زخم زدی، تا که بشنوی
تحسین تیغ خود ز لب خونفشان زخم ۲
جنس جفا کسی نستاند به نیم جو
جایی که تیغ یار گشاید دکان زخم ۳
بس گرم شکر گفتن بازوی قاتل است
ترسم که تیغ، آب شود در دهان زخم ۴
دل را پر از ذخیره لذت کند کنار
غلتد چو نیم بسمل تو در میان زخم ۵
زخم خدنگ عشق چو درمانپذیر نیست
بیهوده، ای مسیح مکن امتحان زخم ۶
قدسی دلم شکاف شکاف است در درون
بر سینه گرچه نیست ز بیرون نشان زخم ۷
پیکان زبان خویش کند در دهان زخم ۱
یک دم بمان چو زخم زدی، تا که بشنوی
تحسین تیغ خود ز لب خونفشان زخم ۲
جنس جفا کسی نستاند به نیم جو
جایی که تیغ یار گشاید دکان زخم ۳
بس گرم شکر گفتن بازوی قاتل است
ترسم که تیغ، آب شود در دهان زخم ۴
دل را پر از ذخیره لذت کند کنار
غلتد چو نیم بسمل تو در میان زخم ۵
زخم خدنگ عشق چو درمانپذیر نیست
بیهوده، ای مسیح مکن امتحان زخم ۶
قدسی دلم شکاف شکاف است در درون
بر سینه گرچه نیست ز بیرون نشان زخم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۲ - از ازل کشته آن طرز نگاه آمدهایم
گوهر بعدی:شماره ۳۸۴ - هرگز به بزم وصل، شبی جا نکردهام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
