هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و مشکلات و رنج‌های ناشی از آن را بیان می‌کند. او از ناامیدی، دوری از معشوق، و بی‌اثر بودن اشک‌هایش می‌گوید، اما در عین حال به زیبایی‌های عشق و لحظات شیرین آن نیز اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج عشق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

شماره ۴۳۳ - یار بی‌پروا و ما را آرزوی دل بسی

یار بی‌پروا و ما را آرزوی دل بسی
کار خواهد بود با یاری چنین، مشکل بسی ۱

جان من! دلسوزی پروانه طرز دیگرست
گرچه باشد شمع را جوینده در محفل بسی ۲

کوته اندیشیم ما و کعبه مقصود دور
سوده شد پای امید و راه تا منزل بسی ۳

گریه دیر آمد به یادم، اشک ازان شد بی‌اثر
کی دهد حاصل، چو ماند تخم زیر گل بسی ۴

هرگز از راه حرمجویان کسی خاری نچید
راه طی کردم به مژگان از پی محمل بسی ۵

باده غم گرچه با ما کرد تلخیها به بزم
وقت ساقی خوش، کزو دیدیم روی دل بسی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۲ - کشته‌ای اول به نازم، باز خندان کرده‌ای
گوهر بعدی:شماره ۴۳۴ - به نومیدی خوشم، ناکامی‌ام کام است پنداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.