هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و مشکلات و رنجهای ناشی از آن را بیان میکند. او از ناامیدی، دوری از معشوق، و بیاثر بودن اشکهایش میگوید، اما در عین حال به زیباییهای عشق و لحظات شیرین آن نیز اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۴۳۳ - یار بیپروا و ما را آرزوی دل بسی
یار بیپروا و ما را آرزوی دل بسی
کار خواهد بود با یاری چنین، مشکل بسی ۱
جان من! دلسوزی پروانه طرز دیگرست
گرچه باشد شمع را جوینده در محفل بسی ۲
کوته اندیشیم ما و کعبه مقصود دور
سوده شد پای امید و راه تا منزل بسی ۳
گریه دیر آمد به یادم، اشک ازان شد بیاثر
کی دهد حاصل، چو ماند تخم زیر گل بسی ۴
هرگز از راه حرمجویان کسی خاری نچید
راه طی کردم به مژگان از پی محمل بسی ۵
باده غم گرچه با ما کرد تلخیها به بزم
وقت ساقی خوش، کزو دیدیم روی دل بسی ۶
کار خواهد بود با یاری چنین، مشکل بسی ۱
جان من! دلسوزی پروانه طرز دیگرست
گرچه باشد شمع را جوینده در محفل بسی ۲
کوته اندیشیم ما و کعبه مقصود دور
سوده شد پای امید و راه تا منزل بسی ۳
گریه دیر آمد به یادم، اشک ازان شد بیاثر
کی دهد حاصل، چو ماند تخم زیر گل بسی ۴
هرگز از راه حرمجویان کسی خاری نچید
راه طی کردم به مژگان از پی محمل بسی ۵
باده غم گرچه با ما کرد تلخیها به بزم
وقت ساقی خوش، کزو دیدیم روی دل بسی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۲ - کشتهای اول به نازم، باز خندان کردهای
گوهر بعدی:شماره ۴۳۴ - به نومیدی خوشم، ناکامیام کام است پنداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.