شماره ۴۴۰ - به هوای صید یک ره، به گذار ما نیایی

به هوای صید یک ره، به گذار ما نیایی
تو که صید قدس گیری به شکار ما نیایی ۱

رقم شهادت ما، دگری به دست دارد
اگر ای اجل بدانی، به شکار ما نیایی ۲

برو ای صبا به شیرین، ز روان کوهکن گو
که شدی چو یار خسرو، به مزار ما نیایی! ۳

سر کوی می پرستان، ز پیاله نیست خالی
تو که مرد پارسایی، به جوار ما نیایی! ۴

مفریب وقت مردن، به امید وعده ما را
که تو شمع بزم غیری، به مزار ما نیایی ۵

ز گمان هلاک گشتم، ز چه خیلی و چه نامی
که بیفکنی و بر سر چو سوار ما نیایی ۶

تو غافلی ز قاتل، چه روی به پای تیغش
به همین که کشته گردی، به شمار ما نیایی ۷

برو ای جوان ز پیشم، که اگر فرشته گردی
به نظر ز خوبرویی، چو نگار ما نیایی ۸