هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی نمادین و پر از استعاره، به موضوعاتی مانند عشق، تمنا، رنجهای عاشقانه و صبر در راه عشق میپردازد. شاعر با خطاب قرار دادن مخاطب (احتمالاً معشوق یا عاشق)، او را از رفتن به راههای نادرست بازمیدارد و بر اهمیت صبر و درک عمیق عشق تأکید میکند.
رده سنی:
15+
این شعر به دلیل استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، برای درک کامل نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از زیباییهای آن لذت ببرند.
شماره ۴۴۲ - از ره به خواهش دل شیدا چه میروی
از ره به خواهش دل شیدا چه میروی
گر عاشقی، به کوی تمنا چه میروی ۱
در گل گرفتهام در و بام ترا ز اشک
دیگر به باغ، بهر تماشا چه میروی ۲
بی بوی پیرهن مبر از گریه نور چشم
چون باد شرطه نیست، به دریا چه میروی ۳
خواهد کشید پرده ز رخ، گل به وقت خویش
ای باد صبحدم، به تقاضا چه میروی ۴
یوسف نهای تو، طاقت زندانت از کجاست
بی پرده پیش چشم زلیخا چه میروی ۵
دامن گرفتن تو چنان آیدم، که کس
پرسد ز آفتاب که تنها چه میروی ۶
کمتر ز لالهای نتوان بود در جهان
بی داغ دل، به دامن صحرا چه میروی ۷
عالم ز تو خراب شد ای اشک پردهدر
بس کن، پی برهنه به یغما چه میروی ۸
گر عاشقی، به کوی تمنا چه میروی ۱
در گل گرفتهام در و بام ترا ز اشک
دیگر به باغ، بهر تماشا چه میروی ۲
بی بوی پیرهن مبر از گریه نور چشم
چون باد شرطه نیست، به دریا چه میروی ۳
خواهد کشید پرده ز رخ، گل به وقت خویش
ای باد صبحدم، به تقاضا چه میروی ۴
یوسف نهای تو، طاقت زندانت از کجاست
بی پرده پیش چشم زلیخا چه میروی ۵
دامن گرفتن تو چنان آیدم، که کس
پرسد ز آفتاب که تنها چه میروی ۶
کمتر ز لالهای نتوان بود در جهان
بی داغ دل، به دامن صحرا چه میروی ۷
عالم ز تو خراب شد ای اشک پردهدر
بس کن، پی برهنه به یغما چه میروی ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۱ - ما چو پروانه نسوزیم به داغ غلطی
گوهر بعدی:شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.