شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی

گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
به که باشد گردنش بی طوق فرمان کسی ۱

معذرت خواهم، ندانم، یا کنم دعوای خون
گر رسد روز جزا دستم به دامان کسی ۲

کو جنون تا پنجه‌ام قید گریبان بگسلد؟
پیرهن تا کی بود چون غنچه زندان کسی؟ ۳

ابر را نشنیده‌ام هرگز ببارد خون، مگر
بر گرفتند آستین از چشم گریان کسی؟ ۴

آتش جانسوز، می‌دانم کسی غیر تو نیست
بهر آن سوزم چو بینم داغ بر جان کسی ۵

از حریفان بیشتر بر روی ساقی واله است
از قدح ترسم، نباشد چشم گریان کسی! ۶