هوش مصنوعی: شاعر از احساس محدودیت و اسارت توسط هنر شکایت می‌کند و بیان می‌کند که هنر به جای آزاد کردن او، باعث بند کشیدن به او شده است. او از خود می‌پرسد چگونه می‌تواند جوهره وجودی خود را پنهان کند، در حالی که مانند بخیه بر روی کار آشکار شده است.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق و انتزاعی موجود در شعر، مانند محدودیت هنر و جستجوی آزادی، برای درک و ارتباط برقرار کردن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۹ - از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا

از بی‌هنری‌ست اینقدر داد مرا
کز قید هنر نکرد آزاد مرا ۱

چون تیغ چه سان کنم نهان جوهر خویش؟
چون بخیه به روی کار افتاد مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸ - چون منصب عاشقی فلک داد مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - گردون که به دیده خار افکند مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.