هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که در زندگی متحمل شده سخن میگوید و احساس تنهایی و بیپناهی خود را بیان میکند. او از آتش درون و خاری که در چشم دارد مینالد و خود را نه شمعی در محفل و نه گلی در چمن میداند، بلکه در روزگاری سخت و دشوار گرفتار شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و حزنانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۱۰ - گردون که به دیده خار افکند مرا
گردون که به دیده خار افکند مرا
آتش به دل فگار افکند مرا ۱
نی شمع به محفلی، نه گل در چمنی
بنگر به چه روزگار افکند مرا ۲
آتش به دل فگار افکند مرا ۱
نی شمع به محفلی، نه گل در چمنی
بنگر به چه روزگار افکند مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - از بیهنریست اینقدر داد مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
