هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق میگوید که با دیدن او هوش از سرش پریده و در باغ وصال، معشوق او را به خود خوانده است. شاعر از خدمتگزاریهای فراوان خود به معشوق میگوید که باعث شده معشوق رفتارش را مانند سرو فراموش کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۱ - آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
آن گل که ز نکهتش بشد هوش مرا
چون خواند به باغ وصل خود دوش مرا ۱
از بس که به خدمت ایستادم پیشش
رفتار چو سرو شد فراموش مرا ۲
چون خواند به باغ وصل خود دوش مرا ۱
از بس که به خدمت ایستادم پیشش
رفتار چو سرو شد فراموش مرا ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - گردون که به دیده خار افکند مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - طبعی که بود حریص مر عصیان را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
