هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غفلت و ناآگاهی انسان نسبت به خود و ارزشهای درونی انتقاد میکند و اشاره مینماید که اگر کسی قدر دردها و تجربیات خود را نداند، نمیتواند از دیگران یا حتی از نمادهای روشنگرایی مانند آینه و خاکستر، حقیقت را دریابد.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۴۴ - بر غفلت خویش بایدت زار گریست
بر غفلت خویش بایدت زار گریست
آگاهکننده را ندانی گر کیست ۱
خود قدر دل سوخته را نشناسی
از آینه پرس فیض خاکستر چیست ۲
آگاهکننده را ندانی گر کیست ۱
خود قدر دل سوخته را نشناسی
از آینه پرس فیض خاکستر چیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۳ - قومی که شناسند تعلق با کیست
گوهر بعدی:شماره ۱۴۵ - بهتر ز نبی ز سر حق آگه کیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
