هوش مصنوعی: شاعر از بی‌قراری دل و عدم آرامش به دلیل هوس و طلب سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این حالات او را آواره و بی‌قرار کرده‌اند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۶۶ - تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت

تا بود هوس، به دل قرارم نگذاشت
وز شغل طلب، به هیچ کارم نگذاشت ۱

حاصل، که پراکنده خیالی هرگز
آواره نکرد و در دیارم نگذاشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۵ - گر نخل نشانده‌ای ثمر خواهی داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷ - شب بی تو مرا به ناله و سوز گذشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.