هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از غم و اندوهی میگوید که در دلش جای گرفته و مانند وطنی در سینهاش ساکن شده است. غم بر او سوار شده و جفا رانده، اما افسوس که قدر خود را نشناخته است.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاطفی و غمگینانه است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالانی است که با مفاهیم عمیقتر عاطفی و ادبی آشنا هستند.
شماره ۴۳۳ - در سینه تنگ من وطن ساخت غمش
در سینه تنگ من وطن ساخت غمش
در ملک دلم علم برافراخت غمش ۱
بر همچو منی، رخشِ جفا تاخت غمش
افسوس که قدر خویش نشناخت غمش ۲
در ملک دلم علم برافراخت غمش ۱
بر همچو منی، رخشِ جفا تاخت غمش
افسوس که قدر خویش نشناخت غمش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳۲ - خورشید که از پی بروند افلاکش
گوهر بعدی:شماره ۴۳۴ - آن را که بود رگی ز غیرت به تنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
