هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که درونش از هر کدورتی پاک است و مانند مروارید صیقلیافتهای است که با آب گوهر شسته شده است. او روشنایی دلش را مدیون صافی و پاکی شعر تر (احتمالاً اشاره به شعر فارسی یا عرفانی) میداند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده مانند 'لولوی تر باطن' و 'صدف به آب گوهر' ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۵۲۰ - از کس نبود کدورتم در باطن
از کس نبود کدورتم در باطن
دارم ز ازل چو لولوی تر باطن ۱
دل روشنیام ز صافی شعر ترست
شستم چو صدف به آب گوهر باطن ۲
دارم ز ازل چو لولوی تر باطن ۱
دل روشنیام ز صافی شعر ترست
شستم چو صدف به آب گوهر باطن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - چون غنچه خراب گردم از خندیدن
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - ای نفس، به بندگی سری پیدا کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.