هوش مصنوعی:
شاعر آرزو میکند که اگر امکان داشت، آسمان به زیردستان توجه میکرد و حتی کوچکترین چیزها (مانند ناخن پا) میتوانست مشکلات را حل کند. این متن بیانگر آرزوی تغییر در نظام ناعادلانه جهان است.
رده سنی:
12+
مفاهیم انتزاعی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد، اما نوجوانان میتوانند درک بهتری از تم اجتماعی و ادبی آن داشته باشند.
شماره ۵۸۸ - گر دونان را دست عطا میبودی
گر دونان را دست عطا میبودی
وین فرض محال هم روا میبودی ۱
گردون نظری به زیردستان کردی
گر ناخن پا، گرهگشا میبودی ۲
وین فرض محال هم روا میبودی ۱
گردون نظری به زیردستان کردی
گر ناخن پا، گرهگشا میبودی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸۷ - گر زان که خرد بیخودی افزا بودی
گوهر بعدی:شماره ۵۸۹ - ای دل، ستم و جفای مردم دیدی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
