هوش مصنوعی:
این متن به بیان احساسات و تفکرات شاعر درباره خود و رابطهاش با خدا میپردازد. در بخشی از آن، شاعر با نگاه به خود، احساس حقارت میکند و در بخش دیگر با نگاه به خدا، احساس بزرگی و بندگی مینماید. همچنین، او گاهی با توجه به ذات خود، احساس ترس و گاهی با عبور از صفات خود، به عرش نظر میاندازد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و خودشناسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از زبان ادبی و استعارههای پیچیده، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر میباشد.
مناجات ۲۴۳ - الهی چون با خود نگرم و کردار خود بینم گویم از من زارتر کیست ؟ و چون با تو نگرم و
الهی چون با خود نگرم و کردار خود بینم گویم از من زارتر کیست ؟ و چون با تو نگرم و خود را در بندگی تو بینم گویم از من بزرگوارتر کیست :
۱
گاهی که به طینت خود افتد نظرم
گویم که من از هر چه در عالم بترم ۲
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی به خویشتن درنگرم ۳
گاهی که به طینت خود افتد نظرم
گویم که من از هر چه در عالم بترم ۲
چون از صفت خویشتن اندر گذرم
از عرش همی به خویشتن درنگرم ۳
تعداد ابیات: ۲
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۲۴۲ - الهی بود من بر من تاوان است، تو یک بار بود بر من تابان مصیبت من بر من گران است،
گوهر بعدی:مناجات ۲۴۴ - الهی گاهی که به خود می نگرم همه سوز و نیاز شوم و گاهی که به او نگرم همه راز و نا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
