هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از بیتوجهی معشوق و ناامیدی از دنیا است، اما هنوز امید به لطف و رحمت او دارد. شاعر از بیقراری خود میگوید و آرزو میکند که پیامش به معشوق برسد. همچنین، او از شرمساری خود در روز قیامت سخن میگوید و در نهایت، عظمت معشوق را ستایش میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات حاوی احساسات شدید و ناامیدی هستند که مناسب مخاطبان با درک بالاتر است.
شماره ۱۶ - تو خود به گوش نیاری حدیث زاری ما
تو خود به گوش نیاری حدیث زاری ما
که در تو کار نکردست درد کاری ما ۱
شنوده ام که گشودی زبان به دشنامم
عزیز من چه گشاید ترا ز خواری ما ۲
گر ای نسیم شبی بگذری بر ان سر زلف
به گوش او برسان ذکر بی قراری ما ۳
هزار بار به جان بار محنتت بردیم
به هیچ بر نگرفتی تو بردباری ما ۴
اگر چه از دو جهان کردیم قطع امید
به لطف و رحمت تو هست امیدواری ما ۵
سزد که ذیل کرم بر گناه ما پوشند
به روز حشر چو بینند شرمساری ما ۶
کمال در سگ کویش علو همت بین
که عار آیدش از همدمی و یاری ما ۷
که در تو کار نکردست درد کاری ما ۱
شنوده ام که گشودی زبان به دشنامم
عزیز من چه گشاید ترا ز خواری ما ۲
گر ای نسیم شبی بگذری بر ان سر زلف
به گوش او برسان ذکر بی قراری ما ۳
هزار بار به جان بار محنتت بردیم
به هیچ بر نگرفتی تو بردباری ما ۴
اگر چه از دو جهان کردیم قطع امید
به لطف و رحمت تو هست امیدواری ما ۵
سزد که ذیل کرم بر گناه ما پوشند
به روز حشر چو بینند شرمساری ما ۶
کمال در سگ کویش علو همت بین
که عار آیدش از همدمی و یاری ما ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - بی غمت شاد مباد این دل غم پرور ما
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - جانا ز گرد درد پر باد دامن ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.