هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و دلباختگی خود میگوید و چگونه عقلش را در راه معشوق از دست داده است. او از رنج هجران و بیوفایی معشوق شکایت میکند و آرزو میکند که ای کاش معشوق او را به کلی از بین میبرد تا دیگر در این عذاب نباشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج هجران و تمایل به مرگ نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۳۰ - دلم رفته و گم شد در آن کو مرا
دلم رفته و گم شد در آن کو مرا
توان یافت گر اوست دلجو مرا ۱
صبا آمد و رفت عقلم به باد
ز زلف که آورد این بو مرا ۲
رقیبش بدم گفت و دانست راست
دریغا ندانست نیکو مرا ۳
مرا عاقبت خواهد آن غمزه کشت
چنین گر نباشد بکش گو مرا ۴
میفکن دگر کشتن من به هجر
که بسیار شد منت او مرا ۵
چو با من نخواهد که بویش رسد
چرا زنده دارد به این بو مرا ۶
کمین بنده ماست گفتی کمال
کم است این قدر بیش ازین گو مرا ۷
توان یافت گر اوست دلجو مرا ۱
صبا آمد و رفت عقلم به باد
ز زلف که آورد این بو مرا ۲
رقیبش بدم گفت و دانست راست
دریغا ندانست نیکو مرا ۳
مرا عاقبت خواهد آن غمزه کشت
چنین گر نباشد بکش گو مرا ۴
میفکن دگر کشتن من به هجر
که بسیار شد منت او مرا ۵
چو با من نخواهد که بویش رسد
چرا زنده دارد به این بو مرا ۶
کمین بنده ماست گفتی کمال
کم است این قدر بیش ازین گو مرا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹ - دل چو رفت از دست گو دلبر بیا
گوهر بعدی:شماره ۳۱ - دل می کشد به داغ تو هر لحظه سینه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
