هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که از نوشیدن می به عنوان نمادی برای درک لذتهای زندگی و بخشش الهی یاد میکند. شاعر از اهمیت خرد، دوری از ستم، و ارزشهای معنوی سخن میگوید و مخاطب را به تفکر و بهرهگیری از لحظات زندگی دعوت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به مصرف می (هرچند به صورت نمادین) ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۳۴ - دوش از در میخانه بدیدیم حرم را
دوش از در میخانه بدیدیم حرم را
می نوش و ببین قسمت میدان کرم را ۱
فرمان خرد بر دل هشیار نویسند
حکمی نبود بر سر دیوان قلم را ۲
ای مست گر افتی به سر تربت شاهان
مشتاق لب جام بیابی لب جم را ۳
پای ستم از ساحت جان گرد بر آورد
بنشین و به می باز نشان گرد ستم را ۴
چنگت خبر راه طرب داد و ز پیران
بشنو سخن راست مبین پشت به خم را ۵
در شیشه گر از باده کمی هست غمی نیست
لیکن غم بسیار بود دولت کم را ۶
صبح است کمال و می و آواز خوش نی
برخیز غنیمت شمر این یک دو سه دم را ۷
می نوش و ببین قسمت میدان کرم را ۱
فرمان خرد بر دل هشیار نویسند
حکمی نبود بر سر دیوان قلم را ۲
ای مست گر افتی به سر تربت شاهان
مشتاق لب جام بیابی لب جم را ۳
پای ستم از ساحت جان گرد بر آورد
بنشین و به می باز نشان گرد ستم را ۴
چنگت خبر راه طرب داد و ز پیران
بشنو سخن راست مبین پشت به خم را ۵
در شیشه گر از باده کمی هست غمی نیست
لیکن غم بسیار بود دولت کم را ۶
صبح است کمال و می و آواز خوش نی
برخیز غنیمت شمر این یک دو سه دم را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - دوست می دارد دلم جور و جفای دوست را
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - دی چاشتگه ز چهر فکندی نقاب را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.