شماره ۹۳ - این میوه شیرین مگر از باغ بهشت است

این میوه شیرین مگر از باغ بهشت است
وین حور بهشت از شکر ناب سرشته است ۱

در باغ بهشت این قد و رخسار ندیدند
این سرو که بنشانده و این لاله که کشته است ۲

ما روضه نخواهیم که هرجا چو تو حوری است
سوگند به خاک سر کویت که بهشت است ۳

اینجا سخن سرو نگوئیم که پست است
و آنجا صفت ماه نخوانیم که زشت است ۴

خطی که لبت در قلم آورد چو یاقوت
انصاف توان داد که یاقوت نوشته است ۵

خشت در خود بر سر عاشق مزن ای دوست
ما را ز سر خویش چه غم حیف ز خشت است ۶

از حرفه ئلت دید کمال آن مه و می گفت
این رشته باریک درین خرقه که رشته است ۷