هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غزل‌گونه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از عناصر طبیعت مانند خورشید و گل‌ها برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و از درد عشق و جدایی می‌نالد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۰۲ - بر لب لعل خط سبز ترا پیروزی است

بر لب لعل خط سبز ترا پیروزی است
بر زنخدان چو به خال را بهروزی است ۱

کرد روشن همه آفاق تجلی رخت
عادت طلعت خورشید جهان افروزی است ۲

همه عالم به تماشای تو شادند آری
نومه عیدی و روی تو گل نوروزی است ۳

دل بیچاره همیشه ز تو صد پاره چراست
تیر مژگان نرا قاعده چون دلدوزی است ۴

روزی دل ز ازل زلف دوتای تو فتاد
دل بیچاره نظر کن چه پریشان روزی است ۵

بر سر تربتم آنی و نیفشانی اشک
شمع را بر من خاکی به ازین دلسوزی است ۶

سر ز قیدت نکشد با تو چو آموخت کمال
مرغ مألوف گرفتار ز دست آموزی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - بر دو رخ من در جوی خون که روانست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - به کویت دل غلام خانه زادست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.