شماره ۱۱۹ - چشم شوخ نو هر کرا کشتست

چشم شوخ نو هر کرا کشتست
اول از رشک آن مرا کشتست ۱

به شکر گفته اند دشمن کش
دوستان را لبت چرا کشتست ۲

غم تو لشکر سلیمان است
که چو مورم به زیر پا کشته است ۳

گفته ای خونبهای کشت منم
همه را عشق خونبها کشته است ۴

خسته غمزه را لب تو دواست
خستگان ترا دوا کشته است ۵

آفتاب از تو حسن میدزدد
صبح از آن رو چراغ ها کشته است ۶

وعده کشتی بده به کمال
جان من وعدهای کرا کشته است ۷