هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به دوست (معشوق یا خداوند) است. او از پر شدن دلش از محبت دوست سخن میگوید و سعادت را در وصل و صحبت با دوست میداند. شاعر با وجودی که خود را ناچیز میشمرد، آرزو میکند که خدمتگزار دوست باشد و از نعمتهای او سپاسگزار است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۶ - خرابه دل من پر شد از محبت دوست
خرابه دل من پر شد از محبت دوست
مباد هیچ دلی خالی از مودت دوست ۱
کدام دولت و فرصت نیافت هر که بیافت
سعادت شرف وصل بار و صحبت دوست ۲
اگرچه در خور او خدمتی نمی آید
شویم معتکف آستان خدمت دوست ۳
رسد بغایت همت چنانکه دلخواه است
را از زبان و دست و دل من ز شکر نعمت دوست ۴
کمال خسته دل و نامراد و بیحاصل
چه باشد ار به مرادی رسد ز دولت دوست ۵
مباد هیچ دلی خالی از مودت دوست ۱
کدام دولت و فرصت نیافت هر که بیافت
سعادت شرف وصل بار و صحبت دوست ۲
اگرچه در خور او خدمتی نمی آید
شویم معتکف آستان خدمت دوست ۳
رسد بغایت همت چنانکه دلخواه است
را از زبان و دست و دل من ز شکر نعمت دوست ۴
کمال خسته دل و نامراد و بیحاصل
چه باشد ار به مرادی رسد ز دولت دوست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - خاک درت به چشم من از صد چمن به است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - خضرجان آب حیات از لب دلجوی نو یافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
