هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند آب حیات، لبان شیرین، و چشم‌های دلربا برای توصیف معشوق استفاده می‌کند و احساس نزدیکی به او را بیان می‌کند، حتی اگر در واقعیت دور باشد. همچنین، شعر به مفاهیمی مانند عشق، وفاداری، و امید اشاره دارد.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۱۲۸ - خطت چو خضر به آب حیات نزدیک است

خطت چو خضر به آب حیات نزدیک است
به آن لبان چو شکر نبات نزدیک است ۱

ز خاک پای تو سر سبزی ایست سرها را
به این سخن سر زلف دوتات نزدیک است ۲

نشان کوثر و طوبی که میدهند از دور
به چشم ما وقد دلربات نزدیک است ۳

حکایت دل پرخون ما پرسش از جام
که پیش لعل لب جانفزات نزدیک است ۴

اگرچه گربه کنان دور از آن لبیم و کنار
به چشم تشنه خیال فرات نزدیک است ۵

به رخ چگونه ترانه پادوهای سرشک
چنین که شاه دل از غم به مات نزدیک است ۶

کمال جان به لب آورد بر امید وفات
دلش بجوی که وقت وفات نزدیک است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - خضرجان آب حیات از لب دلجوی نو یافت
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - خطت سبز و لبت مشک و گلاب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.